Media i publikacje

Z Tomaszem Armadą – projektantem mody i artystą wizualnym – o modzie, młodości i pięknie rozmawia Piotr Sieklucki.

Kim jest projektant, który potrafi rozpętać twórczy Armagedon i przekuć polskie dziedzictwo w coś świeżego, odważnego i inkluzywnego?

Tomasz Armada poprzez modę poddaje analizie współczesne problemy takie jak technofeudalizm, nadprodukcja i teatralizacja życia. Pokaz jego kolekcji odbędzie się podczas Kongresu Klimatycznego w Łodzi.

Inspiracje czerpie z historii i kultury Łodzi. W twórczości wykorzystuje recykling i upcykling – stare firanki, swetry, wygrzebane w second handach bluzy zmieniają się w jego rękach w kolekcje trafiające na estradę.

Polski apetyt na modę jest jednym z najważniejszych tematów w twórczości Tomasza Armady, który w projektach ubrań, stylizacjach (projektant często współpracuje z kostiumografką Hanką Podrazą) i sesjach zdjęciowych chwyta narodowe fantazje, ale również klasowe aspiracje Polek i Polaków oraz nasze (często niezaspokojone) pragnienia konsumpcyjne.

Tomasz Armada jest młodym projektantem. Prace artysty zostały dostrzeżone przez redakcję amerykańskiego "Vogue’a", który umieścił go na liście najbardziej obiecujących projektantów. Co to wyróżnienie zmieniło w jego życiu? Dowiecie się tego z naszego materiału.

Branża modowa wciąż się zmienia, niektóre z tych zmian dodatkowo przyspieszyła pandemia. Gdy projektanci zaczęli przyzwyczajać nas do wirtualnych pokazów, w formie gier czy prezentacji 3D, młodzi polscy projektanci wciąż stawiają na rzeczywiste wrażenia.

Tomasz Armada takes a radical approach to upcycling, trawling secondhand shops for what he calls “rags” and sourcing plastic bags used to carry vegetables at his local bazaar. For one of his earliest designs, the 26-year-old Polish designer even retrieved the stuffing from sacks used to carry onions as the “fur” for a chubby. “We have limited access to interesting fabrics in Poland,” says Armada. “I have to combine, invent strange things, or look for good-quality items in secondhand shops.”

Postpunkowa petarda polskiej sceny muzyczno-performatywnej, nagrodzony Paszportem Polityki 2020 gnieźnieński duet SIKSA, zaskakuje pierwszym autorskim spektaklem teatralnym „O czynach niszczących opowieść”. Na scenie Komuny Warszawa stają piegowate kowbojki w halówkach, ale zamiast historii o zemście dostajemy zabawę w western, snucie opowieści. Liryczne, czułe, dziecinne, słodko-gorzkie.

Outsider polskiej mody Tomasz Armada w duecie z publicystką Agatą Pyzik na wystawie-kolekcji „Równorodność” pokazują – refleksyjnie, bezlitośnie i dowcipnie – z jak namiętną pogardą Polki i Polacy widzą i opisują samych siebie. – Zależało mi, żeby ludzie uświadomili sobie, że pomimo tego, co im się wydaje, są nadal więźniami stereotypów, dzielenia ludzi na lepszych i gorszych. A uproszczenia są zawsze śmieszne i beznadziejne – tłumaczy Tomasz Armada.

Kim są współcześni Polacy? To pytanie było punktem wyjścia do stworzenia wystawy Tomasza Armady „Równorodność” dla warszawskiego Muzeum Etnograficznego. Wystawy, będącej lustrem, w którym powinien przejrzeć się każdy z nas.

Tomasz Armada zaprasza do zwiedzania galerii typów polskiego zbiorowego imaginarium na wystawie „Równorodność". Karolina Sulej rozbiera warstwa po warstwie prezentowane przez niego chochoły naszej współczesnej wyobraźni, zbudowane z ubrań i rzeczy.

Interview with Tomasz Armada and Anna Grunwald, curator of the National Ethnographic Museum in Warsaw.

Welur i poliester, organza i lateks, drapowania i gładkość, granat i tęcza. Materialność ubrań Tomasza Armady pokazywanych w Muzeum Etnograficznym nabiera politycznego charakteru

Spełniajcie marzenia, idźcie po nie, ale razem. I niech one będą przyziemne, takie mniejsze, które realnie mogą się spełnić.

Zdjęcia mody od 1918 r. do współczesności, archiwalne magazyny i katalogi, a także ubrania młodych projektantów inspirowane fotografiami. W Galerii Instytutu Fotografii "Fort" można oglądać wystawę "Niebezpieczne ujęcia".

Armada, cytując wiadomość do Guzik, napisał na swoim recyklingowym płaszczu: „Zróbmy se sanatorium dla projektantów. Z dala od kalendarza mody, od presji, aby robić nowe, od H&M-u, który wypuszcza kolekcję co tydzień”. I „Niebieskie Psy” są właśnie takim sanatorium dla projektantów, bo gdzie lepiej jechać do sanatorium niż nad morze?

Kuratorowana przez Gabrielę Warzycką-Tutak wystawa „Niebieskie psy” plasuje się na rozstajach między sztuką a modą. To tutaj rozpoczyna się podróż na nieznany ląd, w którą zaprasza Gdańska Galeria Miejska.

Okładka kwartalnika Szum 25/2019

Parę dni temu w Gdańskiej Galerii Miejskiej odbył się wernisaż wystawy zatytułowanej „Niebieskie Psy”. Jej autorami są Pat Guzik i Tomasz Armada, kuratorką jest Gabriela Warzycka-Tutak, a za identyfikacje wizualną odpowiada Marcel Kaczmarek.

Poland’s emerging designers are serving kinky, sustainable, and reactionary fashion looks.

DML jak prawie nikt z młodych polskich artystów instynktownie czuje współczesność z jej nachalnym utowarowieniem i wręcz pornografią młodości i buntu, a Tomasz Armada, główny projektant, zrozumiał, że moda jest po prostu branżą, jednym z największych przemysłów na świecie, czymś, co najbardziej nakręca konsumpcję i produkcję.

Przekraczając próg ociekającego stiukowymi dekoracjami pałacu Maurycego Poznańskiego, w którym od czasów powojennych mieści się Muzeum Sztuki w Łodzi, trafiamy do przestrzeni rodem z galerii handlowej. To pierwsza odsłona projektu "Prototypy" (22 lutego – 21 kwietnia 2019), do której zaproszono Dom Mody Limanka.

Jedyne, z czym wyjdziesz, to zdjęcie na Instagramie, które ubierze cię w wizerunek osoby zainteresowanej sztuką i modą – mówią twórcy Domu Mody Limanka. Kolektyw artystyczny bierze na warsztat zbiory łódzkiego Muzeum Sztuki, przygotowując przewrotną wystawę o zjawisku fast fashion.

„Wielcy sarmaci tego kraju / Wielkie sarmatki tego kraju” to wystawa poprawna, ładna, edukacyjna. Ale czy dla wielkosarmackiego mitu i konieczności jego rozbicia to nie za mało? Gdzie te szaleńcze jazdy, gdzie słowiańska fantazja, gdzie chochoł sarmackiej melancholii?

Młody wilk polskiej offowej mody. W wywiadach jak mantrę powtarza, że jego ubrania to szmaty. Czy to performance z moda w tle czy na odwrót?

Plemię Sarmatów było koczownicze, a panował w nim matriarchat. Niewiele miało wspólnego ze szlachecką legendą, którą wciąż żyjemy w Polsce. Nowa wystawa Marcina Różyca bezlitośnie obala patriotyczne mity.

​

Gdy rozmawialiśmy z nim na początku tego roku, bezprecedensowo rzucił stwierdzeniem, że jego ubrania to nie żadne „kreacje”, tylko szmaty. Dzisiaj, przy okazji pojawienia się jego najnowszej Konfekcji, prezentujemy zdjęcia przedstawiające projekty i zadajemy projektantowi 5 szybkich pytań.

To było niecodzienne widowisko. Armada Tomasz, projektant, członek Dom Mody Limanka – który sam o sobie mówi: kreatura mody – w ramach festiwalu Łódź Czterech Kultur zaprezentował swoją najnowszą kolekcję-performans „Niech żyje wolność i swoboda”.

Projektant zasłynął tym, że połączył sarmacką modę narodową ze stylem współczesnych dresiarzy i estetyką łódzkich, a właściwie bałuckich bazarów. Jego najnowsza kolekcja to po raz kolejny pełna autobiograficznych wątków opowieść o Polsce.

Tomasz Armada to projektant mody, absolwent Łódzkiej ASP, a także dyrektor kreatywny Domu Mody Limanka. Z Tomaszem rozmawiamy o pracy nad nową kolekcją i emocjach z tym związanych, tłumaczy, co go wkurza w polskim świecie mody i jakie ma do niego podejście.

Nous souhaiterions vous présenter un jeune designer encore méconnu mais dont les débuts sont plus que prometteurs, Tomasz Armada, âgé de 21 ans, originaire de Łódź en Pologne, nous a fait l'honneur de répondre à nos questions afin d'en apprendre un peu plus sur lui et son univers.

KALTBLUT presents: Hate couture by Tomasz Armada. Photography by Aga Murak.

Tomasz Armada zDomu Mody Limanka zorganizował w Krakowie jeden z najważniejszych pokazów w historii polskiej mody. Pokaz był patriotyczny, powstał z miłości do ojczyzny. Show w techno-rapersko-punkowym stylu otworzyła piosenkarka Siksa.

Porozmawiajmy, jak Bałuciarz z Bałuciarzem. Ostatnio często to podkreślasz – swoją bałuckość czy łódzkość, a przecież nie jesteś stąd.